Hamingjan
Umræðuefni heilsuhornsins í dag er hamingja.
Samkvæmt mörgum rannsóknum sem gerðar hafa verið eru Íslendingar með hamingjusömustu þjóðum heims. Niðurstöðurnar hafa svo trúlega líka aukið á fullvissu okkar um þessa hamingju, eða hvað?
Neyslusamfélag nútímans matar okkur stanslaust á því að gera okkur óánægð með það sem við höfum, svo við breytum til og fáum nýtt. Stanlaust er alið á óánægju okkar. Eina sem þetta gerir er að ýta undir s.k. tómhyggju gagnvart hversdagsleikanum. Við þreyjum þorrann og bíðum eftir einhverju nýju og meira spennandi heldur en deginum í dag. Þannig deyfir neyslusamfélagið sýn okkar á líðandi stund og við verðum vanþakklát gagnvart því sem lífið býður uppá hvert sinn.  Meginböl okkar er eins konar frestun á hamingjunni, hún er alltaf handan við næsta horn. Alls ekki í dag eða morgun eða hinn, heldur þegar ég verð búin að þessu eða hinu. Og...þá verður sko gaman að vera til. Þess vegna þurfum við stanslaust að minna okkur á þá hugsun að eina gleðistundin sem okkur er alveg örugglega gefin, er hér og nú, andartakið sem við lifum og hrærumst í. Einstaklingur sem er hamingjusamur fagnar lífi sínu eins og það er, ánægður með sig og aðstæður sínar. Honum finnst ekkert endilega allt rétt og gott í kringum sig heldur er hann sáttur við þá þætti sem eru honum mikilvægastir og hann getur haft áhrif á sjálfur.
Hamingjusamur einstaklingur hefur líka áhrif á alla í kringum sig, börnin hans eru líklegri til að upplifa hamingju, hann er líklegri til að vera í hamingjusömu hjónabandi, vinna á góðum vinnustað. Hin barnslega lífsafstaða á þó í vök að verjast. Raunveruleiki flestra er bundinn gildismati afkastasamfélags þar sem lífsgleði er fórnað fyrir lífsbaráttu. Þetta er veruleiki sem við sjáum t.d. í því þegar foreldrar missa af uppeldi barna sinna vegna þess að þeir eru að borga af of stóru húsi sem er síðan ekki tilbúið fyrr en börnin eru farin að heiman. Þetta er bara eitt af fáum dæmum þar sem við látum lífið líða hjá án þess að njóta þeirra samskipta sem við þó viðurkennum að gefi mesta lífsfyllingu. Það má segja að þannig hættum við að sjá liti í “grámyglu hversdagsins” af því við gefum okkur ekki tíma til að staldra við og sjá litbrigði jarðar.  Þessi litlausa lífssýn elur af sér þá hugsun að hamingjan leynist í einstökum sælustundum eða “happy hour” sem gefa mönnum færi á að flýja sjálfa sig sem og aðra. Rauði þráðurinn í hamingjuleitinni hlýtur því að vera sá að hver er sinnar gæfu smiður. Gæfusmiðurinn ræður ekki efninu sem hann fær úthlutað en hann er ábyrgur fyrir því hvað hann gerir úr því.
Þetta gerir maður best með því að móta sinn innri mann og viðurkenna að:
     ekkert utanaðkomandi getur gert mann hamingjusaman.
(heimild:Lífsgleði njóttu, hugmyndir um hamingjuna e. Dr.Vilhjálm Árnason. Heilbrigðismál, 2.tbl.1995)
 

-Fórnum ekki lífsgleði fyrir lífsbaráttu-
Með hamingjukveðju,
Starfsfólk Heilsugæslunnar Seyðisfirði